Το Φεστιβάλ του Ραβέλο 2026, μουσική πάνω από τη θάλασσα της Αμάλφι

Στις πέντε και τέταρτο το πρωί της 11ης Αυγούστου, μια ορχήστρα κουρδίζει πάνω σε μια βεράντα που μοιάζει να κρέμεται από την άκρη της ακτής της Αμάλφι, κι ο ήλιος ανατέλλει πάνω από τον κόλπο του Σαλέρνο για να τη συναντήσει. Το Concerto all'Alba, το κοντσέρτο της αυγής, είναι ο λόγος για τον οποίο οι περισσότεροι μαθαίνουν το όνομα Ραβέλο, κι η διοργάνωση του 2026 έχει ήδη εξαντληθεί. Είναι όμως μόνο μία νύχτα σε μια σεζόν που τρέχει από τις 4 Ιουλίου ως τις 5 Σεπτεμβρίου, την εβδομηκοστή τέταρτη που το φεστιβάλ στήνει στους κήπους της Βίλα Ρουφόλο.

Ο Βάγκνερ ανέβηκε ως εδώ τον Μάιο του 1880 κι έγραψε στο βιβλίο επισκεπτών του ξενοδοχείου πως βρήκε τον μαγικό κήπο του Κλίνγκζορ, το σκηνικό της δεύτερης πράξης του Πάρσιφαλ. Η σκηνή στέκει ακόμη εκεί όπου εκείνος ο κήπος γκρεμίζεται προς τη θάλασσα, προβάλλοντας πάνω από το κενό. Ορίστε οι πέντε νύχτες γύρω από τις οποίες θα χτίζαμε ένα ταξίδι.

1. Το Concerto all'Alba, 11 Αυγούστου στις 05:15. Αυτό που εξαντλείται πρώτο. Η Ορχήστρα Τζουζέπε Βέρντι του Σαλέρνο, υπό τον Αλεσάντρο Παλούμπο, παίζει τις δύο σουίτες της Κάρμεν του Μπιζέ καθώς το φως ανεβαίνει πάνω από τον κόλπο. Οι πόρτες ανοίγουν μέσα στο σκοτάδι κι οι θέσεις γεμίζουν από μπροστά. Αν χάσεις το εισιτήριο, η πόλη ξυπνά μαζί σου έτσι κι αλλιώς.
2. Κεντ Ναγκάνο και η Dresdner Festspielorchester, 31 Ιουλίου. Ένα ολοκληρωτικά βαγκνερικό πρόγραμμα στο έδαφος που ενέπνευσε τον Πάρσιφαλ, όσο πιο κοντά σε αγώνα εντός έδρας μπορεί να φτάσει αυτή η μουσική. Ο Ναγκάνο φέρνει το σύνολο της Δρέσδης με όργανα εποχής στον κήπο απ' όπου ξεκίνησε ολόκληρη η βαγκνερική παράδοση.
3. Νεανική Ορχήστρα Γκούσταφ Μάλερ, με τον Φιλίπ Ζορντάν στη διεύθυνση, 29 Αυγούστου. Ιδρυμένη από τον Κλαούντιο Αμπάντο το 1986, η ορχήστρα μαζεύει τους καλύτερους νέους μουσικούς της Ευρώπης και παίζει με μια πείνα που τα καθιερωμένα σύνολα κάποτε χάνουν. Δυνατή, ακριβής κι άξια να μείνεις στην ακτή γι' αυτήν.
4. Τζον Ελίοτ Γκάρντινερ με το Constellation Choir and Orchestra, 30 Αυγούστου. Ο Άγγλος μαέστρος που πέρασε δεκαετίες ξανασκεπτόμενος πώς πρέπει να ηχούν ο Μπαχ κι ο Μπετόβεν φτάνει με το σύνολο που έχτισε αφού χώρισε από την ομάδα Μοντεβέρντι. Ιστορικά τεκμηριωμένος, κι απίθανο να είναι ήσυχος.
5. Μπαρόκ Ορχήστρα του Φράιμπουργκ με τον Σάιμον Ρατλ και την Ιζαμπέλ Φάουστ, 5 Σεπτεμβρίου. Το φινάλε. Ο Ρατλ αφήνει τις μεγάλες συμφωνικές μηχανές για να διευθύνει ένα από τα πιο κοφτερά σύνολα εποχής της Ευρώπης, με τη Φάουστ στο βιολί. Μια τελευταία νύχτα πριν η βεράντα σκοτεινιάσει για τον χειμώνα.